தனித்திறன் (The Element)

உங்கள் தனித்திறனை (The Element) கண்டறிவது எப்படி? - சர் கென் ராபின்சன் கூறும் ரகசியம்

நமது வாழ்க்கையில் நாம் செய்யும் வேலை நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறதா? அல்லது ஏதோ ஒரு இயந்திரத்தைப் போல ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோமா?

உலகப்புகழ் பெற்ற கல்வியாளர் சர் கென் ராபின்சன் (Sir Ken Robinson) தனது "The Element" என்ற புத்தகத்தின் மூலம், ஒவ்வொரு மனிதனும் தனது வாழ்க்கையில் வெற்றியடையவும், மகிழ்ச்சியாக இருக்கவும் ஒரு சூத்திரத்தைச் சொல்லியிருக்கிறார். அதைப்பற்றி இந்தப் பதிவில் காண்போம்.

"The Element" என்றால் என்ன?

"The Element" என்பது உங்கள் இயல்பான திறமையும் (Aptitude), உங்கள் ஆர்வமும் (Passion) சந்திக்கும் ஒரு புள்ளியாகும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால்:

 * திறமை: "எனக்கு இது இயல்பாகவே வருகிறது."

 * ஆர்வம்: "நான் இதைச் செய்ய விரும்புகிறேன்."

இந்த இரண்டும் இணையும் போது, நீங்கள் உங்கள் "Element"-இல் இருக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம். அந்த நிலையில் நீங்கள் வேலை செய்யும் போது, நேரம் போவதே உங்களுக்குத் தெரியாது; மிகுந்த ஆற்றலை உணர்வீர்கள்.

நீங்கள் உங்கள் 'Element'-ஐக் கண்டறிய 4 வழிகள்:

 * உங்களுக்கு எது எளிதாக வருகிறது? (I get it): மற்றவர்கள் கஷ்டப்பட்டுச் செய்யும் ஒரு விஷயம் உங்களுக்கு மட்டும் மிக எளிதாக அமையலாம். அதுவே உங்கள் தனித்திறன்.

 * உங்களுக்கு எது பிடிக்கும்? (I love it): எந்த வேலையைச் செய்யும் போது நீங்கள் அதிக மகிழ்ச்சி அடைகிறீர்கள்? எதைச் செய்யும்போது நீங்கள் புத்துணர்ச்சி பெறுகிறீர்கள்?

 * சூழல் (The Tribe): உங்களைப் போன்ற ஆர்வம் கொண்ட மனிதர்களுடன் பழகும் போது, உங்கள் திறமை இன்னும் மெருகேறும்.

 * வாய்ப்புகள் (Opportunity): புதிய விஷயங்களை முயற்சி செய்து பாருங்கள். முயற்சி செய்யாமல் உங்கள் மறைந்திருக்கும் திறமையை உங்களால் கண்டறிய முடியாது.

கல்வி முறை ஏன் இதைக் கற்றுக்கொடுப்பதில்லை?

சர் கென் ராபின்சன் கூறுவது போல, இன்றைய கல்வி முறை மாணவர்களை ஒரு "தொழிற்சாலை தயாரிப்பு" போல பார்க்கிறது. அனைவரும் கணிதத்திலும் அறிவியலிலும் மட்டுமே சிறந்து விளங்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறது. ஆனால், ஒரு சிறந்த நடனக் கலைஞரோ அல்லது சமையல் கலைஞரோ உருவாவதை இந்த முறை ஊக்குவிப்பதில்லை.

 கல்வியறிவு எவ்வளவு முக்கியமோ அதே அளவு படைப்பாற்றலும் முக்கியம்." - சர் கென் ராபின்சன்.

 முடிவுரை:

ஒவ்வொருவரிடமும் ஒரு தனித்திறமை ஒளிந்து கிடைக்கிறது. அதைத் தேடிக் கண்டுபிடிப்பதே ஒரு சிறந்த வாழ்க்கைக்கு வழிவகுக்கும். நீங்கள் உங்கள் "Element"-ஐக் கண்டுபிடித்துவிட்டீர்களா? இல்லையென்றால், இன்றே உங்கள் ஆர்வத்தைத் தேடத் தொடங்குங்கள்!

இந்தக் கட்டுரை உங்களுக்குப் பிடித்திருந்தால், உங்கள் நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்! உங்கள் கருத்துக்களைக் கீழே பதிவிடுங்கள்.

பூமியில் மனித வட்டம்

Valeriepieris Circle – பூமியில் மனிதர்கள் அதிகமாக வாழும் வட்டம்

உலக வரைபடத்தை நாம் பெரும்பாலும் கண்டம், நாடுகள், கடல்கள் என்ற கோணத்தில் தான் பார்க்கிறோம்.
ஆனா “Valeriepieris Circle” என்ற ஒரு எளிய கற்பனை வட்டம் (Imaginary Circle)
உலக மக்கள் தொகை எவ்வளவு சமமற்ற வகையில் பரவியுள்ளது என்பதை அசர வைக்கும் விதமாக காட்டுகிறது.

🔵 Valeriepieris Circle என்றால் என்ன?

Valeriepieris Circle என்பது
உலக வரைபடத்தில் வரையப்பட்ட ஒரு வட்டம்.
அந்த வட்டத்திற்குள் மட்டும் தான்
👉 உலக மக்கள் தொகையின் 50%-க்கும் அதிகமானோர் வாழ்கிறார்கள்.

அதாவது,
🌍 பூமியின் பாதி மனிதர்கள் – ஒரு சிறிய வட்டத்திற்குள்!

📍 இந்த வட்டம் எங்கு உள்ளது?

இந்த வட்டம் பெரும்பாலும் ஆசியா (Asia) கண்டத்தை மையமாகக் கொண்டது.

இதில் அடங்கும் முக்கிய நாடுகள்:

    🇮🇳 இந்தியா
    🇨🇳 சீனா
    🇧🇩 பங்களாதேஷ்
    🇮🇩 இந்தோனேஷியா
    🇯🇵 ஜப்பான்
    🇵🇭 பிலிப்பைன்ஸ்
    🇻🇳 வியட்நாம்
    🇹🇭 தாய்லாந்து

இந்த நாடுகள் உலகிலேயே அதிக மக்கள் தொகை கொண்ட நாடுகள் என்பதே இதற்கான முக்கிய காரணம்.

🧠 இந்த கருத்தை உருவாக்கியவர் யார்?

இந்த கருத்தை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தியவர்
👉 Valeriepieris (ஒரு Reddit பயனர்).

அவரின் பெயரால்தான் இந்த வட்டம்
“Valeriepieris Circle” என்று அழைக்கப்படுகிறது.

🤔 ஏன் இது முக்கியமானது?

இந்த வட்டம் நமக்கு சொல்லும் முக்கிய உண்மைகள்:

    🌐 உலக மக்கள் தொகை சமமாகப் பரவவில்லை
    🏙️ ஆசிய நாடுகளில் மக்கள் அடர்த்தி மிக அதிகம்
    🌱 வளங்கள், வேலைவாய்ப்பு, சுற்றுச்சூழல் பிரச்சனைகள்
    ஏன் ஆசியாவில் அதிகம் இருக்கின்றன என்பதற்கான காரணம்
    📚 Geography & Social Science மாணவர்களுக்கு ஒரு சிறந்த visual concept

📌 ஒரு சுவாரசியமான ஒப்பீடு

Valeriepieris Circle-க்கு வெளியே:

    ஆப்ரிக்கா
    ஐரோப்பா
    அமெரிக்கா
    ஆஸ்திரேலியா

போன்ற பெரிய கண்டங்கள் இருந்தாலும்,
👉 அவற்றின் மொத்த மக்கள் தொகை, இந்த வட்டத்துக்குள் உள்ள மக்களைவிட குறைவு!

✨ முடிவுரை

Valeriepieris Circle என்பது
ஒரு சாதாரண வட்டம் அல்ல.
👉 மனிதகுலத்தின் வாழ்வு, அடர்த்தி, சமநிலையின்மை
என்னும் பெரிய உண்மையை எளிமையாக உணர வைக்கும் ஒரு சக்திவாய்ந்த கருத்து.

“Half of humanity lives inside one small circle on Earth.”

 
 

பிக்மேலியன் விளைவு” (Pygmalion Effect).

   ராபர்ட் ரோசெந்தால் (Robert Rosenthal) மற்றும் லியோனோர் ஜேக்கப்சன் (Lenore Jacobson) ஆகியோர் 1965-ல் கலிபோர்னியாவில் உள்ள ஸ்புருஸ் தொடக்கப்பள்ளியில் (Spruce Elementary School) நடத்திய ஆய்வு, உளவியல் வரலாற்றில் மிகவும் புகழ்பெற்ற ஒன்றாகும்.

"ரோசெந்தால் தன்னுடைய கண்டுபிடிப்பைப் ‘பிக்மேலியன் விளைவு’ என்று அழைத்தார். புராணக் கதை ஒன்றில் வருகின்ற ஒரு சிற்பியின் பெயர் அது. அச்சிற்பி தான் உருவாக்கிய சிலைகளில் ஒன்றின்மீது மிகவும் காதல் வயப்பட்டார். இதனால், அச்சிலைக்கு உயிர் கொடுப்பதென்று கடவுளர் தீர்மானித்தனர். அதேபோல, நாம் மிகவும் நம்புகின்ற விஷயங்கள் - அவை உண்மையாக இருந்தாலும் சரி அல்லது கற்பனை செய்யப்பட்டவையாக இருந்தாலும் சரி - உயிர் பெற்று, இவ்வுலகில் உண்மையான மாற்றங்களை விளைவிப்பது சாத்தியம்தான்." (from "Humankind (Tamil) (Tamil Edition)" by "Rutger Bregman, Nagalakshmi Shanmugam"). 

இந்தச் சோதனையின் விவரங்கள் இதோ:

1. சோதனையின் தொடக்கம் (The Setup)

ஆராய்ச்சியாளர்கள் அந்தப் பள்ளியில் உள்ள அனைத்து மாணவர்களுக்கும் ஒரு சாதாரண IQ தேர்வை நடத்தினர். ஆனால், ஆசிரியர்களிடம் இது "ஹார்வர்ட் இன்ஃப்ளெக்டட் அக்விசிஷன் டெஸ்ட்" (Harvard Test of Inflected Acquisition) என்றும், இது எதிர்காலத்தில் கல்வித் திறனில் மிகப்பெரிய வளர்ச்சியை (Academic blooming) அடையப்போகும் மாணவர்களைக் கண்டறியும் தேர்வு என்றும் பொய் கூறினர்.

2. ரகசியத் தேர்வு (The Selection)

தேர்வு முடிந்து சில நாட்களுக்குப் பிறகு, ஒவ்வொரு வகுப்பிலும் சுமார் 20% மாணவர்கள் "மிகவும் புத்திசாலிகள்" (Bloomers) என்று பட்டியலிடப்பட்டு ஆசிரியர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டனர்.

    உண்மை என்னவென்றால்: அந்த மாணவர்கள் எந்தச் சிறப்பும் இல்லாதவர்கள். அவர்கள் ஆராய்ச்சியாளர்களால் தற்செயலாக (Randomly) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களே தவிர, IQ மதிப்பெண் அடிப்படையில் அல்ல.

3. ஆசிரியர்களின் அணுகுமுறை மாற்றம்

அந்தக் குறிப்பிட்ட மாணவர்கள் புத்திசாலிகள் என்று ஆசிரியர்கள் நம்பியதால், அவர்கள் அறியாமலேயே அந்த மாணவர்களிடம் பின்வரும் மாற்றங்களைச் செய்தனர்:

    அவர்களுக்கு அதிக நேரமும், கவனமும் கொடுத்தனர்.
    சவாலான பாடங்களைக் கற்பித்தனர்.
    அவர்கள் தவறு செய்யும்போது பொறுமையாகவும், அதிக ஊக்கத்தோடும் திருத்தினர்.
    நேர்மறையான முகபாவனைகள் மற்றும் உடல்மொழியை (Body language) வெளிப்படுத்தினர்.

4. சோதனையின் முடிவு (The Results)

எட்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் தேர்வு நடத்தப்பட்டது. ஆச்சரியப்படும் விதமாக, "புத்திசாலிகள்" என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்ட மாணவர்கள், மற்ற மாணவர்களை விட மிகச் சிறந்த மதிப்பெண்களைப் பெற்றிருந்தனர். குறிப்பாக, முதல் மற்றும் இரண்டாம் வகுப்பு மாணவர்களின் IQ மதிப்பெண்களில் பெரும் முன்னேற்றம் காணப்பட்டது.

சோதனையின் பாடம் (Conclusion)

இந்தச் சோதனை மூலம் ரோசெந்தால் நிரூபித்தது என்னவென்றால்: "ஒருவர் மீது நாம் வைக்கும் உயர்வான நம்பிக்கை (Expectation), அவர்களின் உண்மையான திறமையை வெளிக்கொண்டு வந்து வெற்றியைத் தேடித்தரும்." இதுவே கல்வித்துறையில் "ரோசெந்தால் விளைவு" அல்லது "பிக்மேலியன் விளைவு" என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இன்றைய பள்ளிகளுக்கு ஒரு கேள்வி

    நாம் எல்லா மாணவர்களையும் ஒரே நம்பிக்கையோடு பார்க்கிறோமா?
    அல்லது சிலரை மட்டும் “நல்ல மாணவர்கள்” என்று முடிவு செய்துவிட்டோமா?

👉 ஒரு ஆசிரியரின் ஒரு நம்பிக்கை,
ஒரு குழந்தையின் வாழ்க்கை பாதையை மாற்றக்கூடும்.

முடிவுரை

பிக்மேலியன் விளைவு நமக்கு சொல்லும் எளிய உண்மை இதுதான்:

“நம்பிக்கை என்பது கற்றுத்தரும் சக்தி.”

ஆசிரியர் நம்பினால்,
மாணவன் வளர்கிறான்.

 

ஆக்சிடாசின்(Oxytocin)

  "2010ஆம்  ஆண்டில் ஆம்ஸ்டர்டாம் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்கள், ஆக்சிடாசினின் தாக்கம் ஒருவருடைய சொந்தக் குழுவினரோடு நின்றுவிடுகிறது என்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். அந்த ஹார்மோன், நண்பர்கள்மீதான பாசத்தை அதிகரிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்நியர்கள்மீது வெறுப்புணர்வைத் தூண்டவும் செய்கிறது. சுருக்கமாகக் கூறினால், ஆக்சிடாசின் உலகளாவிய சகோதரத்துவத்தை ஊக்குவிப்பதில்லை என்பது நிரூபணமாயிற்று. மாறாக, ‘என்னுடைய சொந்த மக்களுக்கே முன்னுரிமை’ என்ற உணர்வை அது தூண்டிவிடுகிறது." (from "Humankind (Tamil) (Tamil Edition)" by "Rutger Bregman, Nagalakshmi Shanmugam").

ஆக்சிடாசின்: அன்பை உருவாக்கும் ஹார்மோனா?

இல்லை… குழு மனப்பாங்கை வலுப்படுத்தும் மனவியல் சக்தியா?

ஆக்சிடாசின் (Oxytocin) என்றால் உடனே “அன்பு ஹார்மோன்” என்றே பலர் நினைக்கிறோம்.
ஆனால் சமீபத்திய மனவியல் மற்றும் நரம்பியல் (Neuroscience) ஆய்வுகள் சொல்லும் உண்மை அதைவிட சிக்கலானது.

👉 ஆக்சிடாசின் அன்பை மட்டும் உருவாக்குவதில்லை.
👉 அது “நம்மவர்” – “அந்நியர்” என்ற பிரிவை வலுப்படுத்துகிறது.

ஆக்சிடாசின் & In-group Bias (நம்மவர் பக்கம் சாய்வு)

மனவியல் ரீதியாக, ஆக்சிடாசின் அதிகரிக்கும்போது:

• குடும்பம்
• நண்பர்கள்
• நம் குழு (மொழி, மதம், சமூகம், நாடு)

👉 இவர்கள்மீது
❤️ பாசம்
🤝 நம்பிக்கை
🛡️ பாதுகாப்பு மனநிலை
அதிகரிக்கிறது.

இதைத்தான் மனவியலில்
In-group favoritism என்று சொல்கிறார்கள்.

Out-group Bias: அந்நியர்கள்மீதான சந்தேகம்

அதே ஆக்சிடாசின்:

• “இவர்கள் நம்மவர் அல்ல” என்ற உணர்வை தீவிரப்படுத்தும்
• அந்நியர்கள்மீது
• சந்தேகம்
• தூரம் வைக்கும் மனநிலை
• சில சூழல்களில் வெறுப்பு

👉 உருவாக காரணமாகிறது.

முக்கியமான விஷயம்:

ஆக்சிடாசின் வெறுப்பை உருவாக்காது.
ஏற்கனவே உள்ள பயம், பாகுபாட்டை பெரிதாக்கும்.

ஏன் மனித மூளை இப்படிச் செயல்படுகிறது?

பரிணாம (Evolutionary) மனவியல் விளக்கம்:

• பழங்கால மனிதர்கள் சிறு குழுக்களாக வாழ்ந்தனர்
• “நம்மவர் யார்?” என்பதை உடனே அறிதல் = உயிர் பிழைப்பு
• அந்நியர் = சாத்தியமான ஆபத்து

👉 ஆக்சிடாசின் அந்த survival instinct-ஐ வலுப்படுத்தியது.

ஆக்சிடாசின்: நல்லதா? கெட்டதா?

ஆக்சிடாசின்:

• நல்ல மனப்பாங்கு உள்ளவரிடம் → அதிக கருணை
• பயம், பாகுபாடு உள்ளவரிடம் → அதிக வெறுப்பு

👉 அதனால் இது
நல்லது / கெட்டது அல்ல
ஒரு மனவியல் amplifier.

முடிவாக…

ஆக்சிடாசின் நம்மை ‘நம்மவர்’ உடன் இணைக்கிறது.
ஆனால் சிந்தனையும் கருணையும் தான்
அனைவரையும் மனிதர்களாக இணைக்கிறது.