காப்பிய ஒற்றுமை.

இலியட், ஒடிசி மற்றும் இந்திய மகாகாப்பியங்கள்: ஒற்றுமைகள் ஏன்? – வரலாறும் ஆய்வும்

உலக இலக்கிய வரலாற்றில் அழியாத இடத்தைப் பெற்றுள்ள இரண்டு கிரேக்க மகாகாப்பியங்கள் இலியட் (Iliad) மற்றும் ஒடிசி (Odyssey). அதேபோல் இந்தியாவின் பெருமையாகத் திகழும் மகாபாரதம் மற்றும் இராமாயணம் (தமிழில் கம்பராமாயணம்) உலகின் மிகச் சிறந்த காப்பியங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.

இந்த நான்கு காப்பியங்களையும் வாசிக்கும் போது, பல காட்சிகள், கதாபாத்திரங்கள், போர்க்கள நிகழ்வுகள் மற்றும் மனித உணர்வுகள் ஆச்சரியப்படும்படி ஒன்றுக்கொன்று ஒத்திருக்கின்றன. இந்த ஒற்றுமைகள் எவ்வாறு உருவாயின? ஒன்று மற்றொன்றின் தாக்கமா? அல்லது மனித நாகரிகத்தின் இயல்பான வளர்ச்சியா? என்பதை இந்தக் கட்டுரையில் பார்ப்போம்.


மகாகாப்பியங்கள் உருவான காலம்

முதலில் இந்த காப்பியங்கள் உருவான காலத்தைப் பார்ப்போம்.




இதிலிருந்து கிரேக்க மகாகாப்பியங்களும் இந்திய மகாகாப்பியங்களும் காலத்தில் மிகத் தொலைவில் இல்லாமல் உருவாகியிருப்பதை அறியலாம்.

ஒத்த காட்சிகள்

1. மாபெரும் போர்

இலியட் முழுவதும் டிராய் போரை மையமாகக் கொண்டது.

மகாபாரதம் குருக்ஷேத்திரப் போரை மையமாகக் கொண்டது.

இரண்டிலும், அரச உரிமைக்கான மோதல் நூற்றுக்கணக்கான வீரர்கள்
தனிநபர் வீரத்தை விட தர்மத்தின் கேள்வி போரின் அழிவு  என்பவை முக்கியமாக இடம்பெறுகின்றன.

2. ஒரு பெண்ணால் உருவான மோதல்

டிராய் போர் ஹெலனை கடத்திச் சென்ற சம்பவத்திலிருந்து தொடங்குகிறது.

இராமாயணத்தில் சீதை கடத்தப்படுவதுதான் இலங்கைப் போருக்குக் காரணமாகிறது.

இரண்டு கதைகளிலும் ஒரு பெண்ணின் மரியாதை மற்றும் குடும்ப கௌரவம் மிகப்பெரிய போருக்கு வழிவகுக்கிறது.

3. நீண்ட பயணம்

ஒடிசி முழுவதும் ஒடிசியசின் பத்து ஆண்டுகால வீடு திரும்பும் போராட்டத்தைச் சொல்கிறது.

அதேபோல், இராமனின் 14 ஆண்டு வனவாசம், பாண்டவர்களின் வனவாசம்
என்பவையும் துன்பங்கள், சோதனைகள், நம்பிக்கை மற்றும் வெற்றியை நோக்கிய பயணங்களாக அமைந்துள்ளன.

4. இணையற்ற வீரர்கள்

கிரேக்கத்தில்: அகிலீஸ் , ஹெக்டர்

இந்தியக் காப்பியங்களில்: அர்ஜுனன், கர்ணன், பீமன்

இவர்கள் அனைவரும் வீரத்தின் உச்சமாக சித்தரிக்கப்படுகின்றனர்.

5. தெய்வங்களின் தலையீடு

இலியட்டில், ஜீயஸ் , அதீனா, அபோலோ

போரில் நேரடியாக தலையிடுகின்றனர்.

மகாபாரதத்தில், கிருஷ்ணர், இந்திரன்,சிவன்

மனிதர்களின் முடிவுகளை வழிநடத்துகின்றனர்.

மனித வாழ்வும் தெய்வீக சக்தியும் இணைந்திருப்பது இரு மரபுகளிலும் பொதுவான அம்சமாகும்.

6. விசுவாசமான மனைவி

ஒடிசியில் பெனிலோப்பி இருபது ஆண்டுகள் தனது கணவருக்காக காத்திருக்கிறார்.

இராமாயணத்தில் சீதை துன்பங்களின் நடுவிலும் தனது உறுதியை இழக்கவில்லை.

இருவரும் குடும்ப நம்பிக்கை மற்றும் விசுவாசத்தின் அடையாளங்களாகக் கருதப்படுகின்றனர்.

ஏன் இவ்வளவு ஒற்றுமைகள்?

1. இந்தோ-ஐரோப்பிய கலாச்சார வேர்கள்

கிரேக்கமும் இந்தியாவும் இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை.

பழங்காலத்தில் இருந்த சில பொதுவான புராணக் கதைகள் வெவ்வேறு நாடுகளில் தனித்தனியாக வளர்ந்திருக்கலாம் என்று பல மொழியியல் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

2. வாய்மொழி மரபு

இந்த மகாகாப்பியங்கள் முதலில் எழுதப்படவில்லை.

பல நூற்றாண்டுகளாக பாடகர்களால் பாடப்பட்டு, பின்னர் எழுதப்பட்டன.

இதனால் வீரன், போர், அரசாட்சி, தெய்வ உதவி போன்ற பொதுவான கதைக் கூறுகள் இயல்பாகவே உருவாகின.

3. மனித உணர்வுகள் எல்லோருக்கும் ஒன்றே

எந்த நாட்டாக இருந்தாலும் மனிதர்களின் உணர்வுகள் ஒன்றுதான். காதல்
பழிவாங்குதல் தியாகம் நட்பு குடும்பப் பாசம் நீதி வீரம் இந்த உணர்வுகளே உலகின் பெரும்பாலான மகாகாப்பியங்களின் அடித்தளமாக இருக்கின்றன.

4. வணிக மற்றும் கலாச்சாரத் தொடர்புகள்

பண்டைய இந்தியா, பெர்சியா, மத்திய ஆசியா, கிரேக்கம் ஆகிய பகுதிகளுக்கு இடையே வணிகப் பாதைகள் இருந்தன.

அதனால் சில கதைக் கூறுகள் பரிமாறப்பட்டிருக்கலாம் என்று சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

ஆனால் இலியட் அல்லது ஒடிசியை அடிப்படையாகக் கொண்டு மகாபாரதம் அல்லது இராமாயணம் எழுதப்பட்டது என்ற உறுதியான வரலாற்றுச் சான்று இதுவரை கிடைக்கவில்லை.

5. "வீரனின் பயணம்" என்ற பொதுவான அமைப்பு

உலகின் பல மகாகாப்பியங்களிலும் ஒரே மாதிரியான கட்டமைப்பு காணப்படுகிறது. ஒரு சாதாரண தொடக்கம் பெரிய சவால் பிரிவு பல சோதனைகள் நண்பர்கள் மற்றும் தெய்வ உதவி  இறுதிப் போர் வெற்றி
வீடு திரும்புதல்

இந்த அமைப்பே ஒடிசி, இராமாயணம், மகாபாரதம் உள்ளிட்ட பல உலகக் காப்பியங்களிலும் காணப்படுகிறது.

கம்பராமாயணத்தின் தனிச்சிறப்பு

கம்பர் கிரேக்க மகாகாப்பியங்களைப் பின்பற்றவில்லை.

அவர் வால்மீகி இராமாயணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு தமிழின் கவிதை அழகு, சங்க இலக்கிய மரபு, பக்தி உணர்வு மற்றும் தமிழர் பண்பாட்டை இணைத்து ஒரு புதிய இலக்கிய உச்சத்தை உருவாக்கினார்.

அதனால் கம்பராமாயணம் ஒரு மொழிபெயர்ப்பு அல்ல; தமிழின் தனித்துவமான மகாகாப்பியமாக மதிக்கப்படுகிறது.

முடிவுரை

இலியட், ஒடிசி, மகாபாரதம் மற்றும் இராமாயணம் ஆகியவை வெவ்வேறு நாகரிகங்களில் தோன்றியிருந்தாலும், அவை அனைத்தும் மனித வாழ்க்கையின் ஒரே மாதிரியான உணர்வுகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன.

இந்த ஒற்றுமைகள் "ஒன்று மற்றொன்றின் நகல்" என்பதை நிரூபிப்பதில்லை. மாறாக, உலக நாகரிகங்கள் பகிர்ந்து கொள்ளும் வீர மரபு, வாய்மொழி இலக்கியம், மனித உணர்வுகளின் பொதுத்தன்மை மற்றும் கலாச்சார வளர்ச்சியின் இயல்பான வெளிப்பாடாக அவற்றைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஒரு நல்ல வாசகர் இந்த ஒற்றுமைகளைப் பார்த்து யார் யாரை பின்பற்றினார்கள் என்று கேட்பதை விட, மனித நாகரிகங்கள் எவ்வளவு ஆழமாக ஒன்றோடொன்று ஒலிக்கின்றன என்பதை உணர்வதே உண்மையான இலக்கிய ரசனையாகும்.